Naukowcy opracowali szczepionkę pod postacią drukowanego plastra z mikroigłami

Chociaż prace nad plastrami z mikroigłami trwają od lat, wdrożenie ich do produkcji masowej okazało się niezwykle trudne. Zazwyczaj produkuje się je z wykorzystaniem form, co prowadzi do znaczącego ograniczenia ich uniwersalności oraz zmniejszenie ostrości igieł z każdy cyklem produkcyjnym. Co więcej nieoczekiwanym wyzwaniem okazało się dostosowanie samego plastra do różnych rodzajów szczepionek.

Problem ten został rozwiązany przez naukowców ze Stanford University i University of North Carolina at Chapel Hill, którzy do produkcji swoich plastrów wykorzystali prototypową drukarkę Carbon opartą o technologię CLIP (Continuous Liquid Interface Production). Pozwala to na bardzo szybkie modyfikowanie plastrów i prowadzenie produkcji małoskalowej, niezbędnej do szybkiego opracowywania nośników nowych szczepionek. 

Jak wykazały wyniki badania przeprowadzone na zwierzętach, odpowiedź immunologiczna po zastosowaniu plastra była 10 razy większa niż po podaniu szczepionki poprzez iniekcję. Umożliwia to znaczące zwiększenie liczby produkowanych szczepionek, co w połączeniu z możliwością samodzielnego szczepienia się takim preparatem może znacząco zwiększyć dostępność i skrócić czas dystrybucji. Dodatkowo szczepionki pod postacią mikroigieł nie wymagają chłodzenia w transporcie, co także jest ich ogromnym atutem. 

Zespół twierdzi, że tego typu preparaty mogą zostać zaadaptowane do szczepionek przeciwko grypie, odrze, zapaleniu wątroby, a nawet COVID-19. I choć plastry nie zostały jeszcze przetestowane na ludziach, powinny przynieść podobne korzyści, jak te  zaobserwowane u myszy, umożliwiając szybsze i skuteczniejsze reagowanie na epidemie i pandemie w przyszłości.

Źródło: PNAS